رحیم ابراهیمی برنامه ریزی درسی
 
 
 

#داستان_کوتاه 

🔷از چشم عقاب چگونه زیستن مهم است 
عقاب داشت از گرسنگی می مرد و نفس های آخرش را می کشید. کلاغ و کرکس هم مشغول خوردن لاشه گندیدۀ آهو بودند. جغد دانا و پیری هم بالای شاخه درختی به آنها خیره شده بود. 
کلاغ و کرکس رو به جغد کردند و گفتند این عقاب احمق را می بینی به خاطر غرور احمقانه اش دارد جان می دهد؟ اگه بیاید و با ما هم سفره شود نجات پیدا می کند، حال و روزش را ببین، آیا باز هم می گویی عقاب سلطان پرندگان است؟ 
جغد خطاب به آنان گفت: عقاب نه مثل کرکس لاشخور است و نه مثل کلاغ دزد، آنها عقابند، از گرسنگی خواهند مرد اما اصالتشان را هیچ وقت از دست نخواهند داد.

از چشم عقاب چگونه زیستن مهم است نه چقدر زیستن.

 |+| نوشته شده در  سه شنبه ۱۳۹۹/۰۱/۰۵ساعت ۷:۴۶ ب.ظ  توسط رحیم ابراهیمی  | 

انسان هاي بزرگ درباره ی عقاید سخن مي گويند.
انسان هاي متوسط درباره ی وقایع سخن مي گويند.
انسان هاي كوچك پشت سر ديگران سخن مي گويند...

انسان هاي بزرگ درد ديگران را دارند. 
انسان هاي متوسط درد خودشان را دارند. 
انسان هاي كوچك بي دردند...

انسان هاي بزرگ عظمت ديگران را مي بينند. 
انسان هاي متوسط به دنبال عظمت خود هستند.
انسان هاي كوچك عظمت خود را در تحقير ديگران مي بينند...

انسان هاي بزرگ به دنبال كسب حكمت هستند. 
انسان هاي متوسط به دنبال كسب دانش هستند.
انسان هاي كوچك به دنبال كسب سواد هستند...

انسان هاي بزرگ به دنبال طرح پرسش هاي بي پاسخ هستند. 
انسان هاي متوسط پرسش هایي مي پرسند كه پاسخ دارد.
انسان هاي كوچك مي پندارند پاسخ همه ی پرسش ها را مي دانند...

انسان هاي بزرگ به دنبال خلق مسئله هستند.
انسان هاي متوسط به دنبال حل مسئله هستند.
انسان هاي كوچك مسئله ندارند...

انسان هاي بزرگ اندیشیدن را براي سخن گفتن برمي گزينند.
انسان هاي متوسط گاه اندیشیدن را بر سخن گفتن ترجيح مي دهند.
انسان هاي كوچك با سخن گفتن بسيار، فرصت اندیشیدن را از خود مي گيرند

 |+| نوشته شده در  دوشنبه ۱۳۹۹/۰۱/۰۴ساعت ۹:۲۷ ب.ظ  توسط رحیم ابراهیمی  | 

سڵاوێڪ لە ناخی دڵەوە پێشڪەش بە ئێوە سەروە ري بەڕێز و خۆشەویستم ؛

بە بۆنەی هاتنی ساڵی 2720 و نەورۆزی ڪوردەواری،  پیرۆزبایی خۆم تێڪەڵ بە بۆنی خۆشی گوڵانی بەهاری ئاوپڕژێن ڪراو بە بەفراوی کێو وشاخە سەر بەرزەڪانی کوردستان، پێشڪەشی ئێوە  خۆشەویست  دەڪەم.

هیوادارم ساڵی نوێ، ساڵی لە گۆڕ نانی تەواوی ئێش و ئازار، خەم و خەفەت و نەهاتەڪان بێت، هەروەها ساڵی وەدی هاتنی هیوا وحەزەڪانتان .

ئاواتە خوازم ساڵێڪی پڕ لە خۆشی و شادی، ڕزق و ڕۆزی و خێر و بەرەکەت بێ بۆ خۆتان و بنەماڵەی بەڕێزتان و تەواوی ئەو ئازیزانەی وا بەلاتانەوە خۆشەویست وئازیزن .

لە ساڵی نوێدا، هێمنایەتی و تەبایی و یەکسانیش بۆ وڵاتی  سەربەرز و نیشتمانی جوانم بە ئاوات دەخوازم.

هەر بۆیە بە هاتنی بەهار پیرۆزبایی ساڵی نوێ لە خۆتان وبنەماڵەی هێژاتان دەکەم .

 لێوتان ئاڵ بێت به بزه و چاوتان گه ش به هیوا و دڵتان ڕوون به ئه وین.

 |+| نوشته شده در  یکشنبه ۱۳۹۹/۰۱/۰۳ساعت ۱۱:۳۴ ق.ظ  توسط رحیم ابراهیمی  | 
 |+| نوشته شده در  یکشنبه ۱۳۹۹/۰۱/۰۳ساعت ۱۱:۳۳ ق.ظ  توسط رحیم ابراهیمی  | 
  بالا